Runde en de papegaaiduikers

Langevag – Runde  66 km

Het zonnetje schijnt, Erik haalt vers brood en we eten lekker buiten. Wat een mooi begin van de dag. We gaan vandaag naar Runde. Niet zo’n lange reis, maar dat komt goed uit want we willen daar wandelen. Runde steekt het verst de oceaan in van heel zuid Noorwegen. Na 11 km komen we bij een ferry. We waren al een stroom auto’s tegengekomen van een aankomende boot, dus wij verwachtten dat we net te laat zouden zijn. Als we aankomen gaan de bomen al naar beneden, maar we mogen nog net mee.

Aan de overkant krijgen we een prachtige route over dammen, eilanden en hoge bruggen. De weg om op Runde te komen is het laatste stuk zo smal dat er maar één auto tegelijk over kan. Eerst een hoge brug, met boven op een uitwijkstuk, zodat je elkaar daar kunt passeren en daarna een dam met ook twee uitwijkpunten. Gelukkig is het stil en bereiken we ongeschonden het eiland. Ook daar blijft de weg smal en bochtig, maar dan kun je wel goed je stuurmanskunst uitproberen. Vlak voor de camping is nog een tunnel van 200 meter, die zo smal is dat er ook maar één tegelijk door kan. Maar ook daar komen we ongeschonden doorheen en we krijgen een schitterend plaatsje vooraan het water. De aardige eigenaar van de camping is geboren op Runde, heeft er altijd gewoond en is van plan er ook dood te gaan. Hij vertelt hoe we het best over het eiland kunnen wandelen.

Runde staat bekend om de talrijke zeevogels die er broeden. Het heeft de grootste kolonie Jan van Gents in Noorwegen. De Jan van Gent verblijft het hele jaar op zee en komt alleen voor het broeden naar het eiland. Maar ook de zeearend, de drieteenmeeuw en de grote jager broeden er. Meest bijzondere is misschien wel de grote kolonie papegaaiduikers die hier ieder jaar komen nestelen.

We drinken eerst lekker in het zonnetje koffie en genieten van het mooie uitzicht. Dan maken we de lunch om mee te nemen en beginnen aan de wandeling. Het gaat 30% omhoog het eerste deel, later wordt het wat minder stijl, maar het is een hele klim. De wandeling is prachtig. We stoppen regelmatig om te genieten van het uitzicht en de vogels. En om de knie van Jannie rust te geven, maar die gaat fantastisch!

We komen bij de vuurtoren en dan komen we bij de kolonie Jan van Gents. Het is een lawaai van jewelste en het is een prachtig gezicht de enorme vogels, met soms wel een spanwijdte van 2 meter te zien vliegen en te landen op de rotsen van de steile kust. We zien ook een witstaart zeearend vliegen. Naar het hoogste punt op 300 meter is weer een hele klim. Daarna dalen we af en keren terug naar de camping. Na 4 uur wandelen zijn we om 17.00 uur moe maar voldaan terug bij de camper. De luie stoelen worden gepakt en we rusten lekker uit, drinken een drankje en eten een nootje. Het leven is zo slecht nog niet. Dan gaan we toch maar eten koken, want vanavond willen we terug omhoog. De Papegaaiduikers zijn namelijk overdag op zee en die keren vanaf 20.00 uur terug naar hun nesten. Om 19.30 uur klimmen wij weer omhoog. En we zijn niet de enige. Er zijn wel 200 toeristen/vogelliefhebbers die boven bij de klif van de papegaaiduikers staan te kijken en te fotograferen. Wat een uniek gezicht duizenden van deze bijzondere vogels te zien en ook zo dichtbij. Ze laten zich gelukkig niet afschrikken door al die mensen. Wij zitten wel meer dan een uur boven te genieten en wandelen dan terug naar beneden. Wat zijn we nu moe, maar wat zijn we ook voldaan. Elke dag worden we hier verbaasd door de bijzonder natuur. Elke dag een nieuw hoogtepunt. Nog even lekker douchen, Erik probeert de douche in de camper uit, maar Jannie prefereert de campingdouche. Wat zullen wij weer lekker slapen vannacht. Als Jannie morgen geen erge terugslag heeft van haar knie, dan verklaren we de knie genezen!