Van Puttalam naar Wilpattu wildpark 50 km

Helaas geen ontbijt in dit hotel vanochtend, dus moeten we even op zoek. We zien een paar apen op het dak van het hotel. Bij de bakker zoeken we een paar zoete dingen uit en als we betalen zien we dat we achter in het winkeltje kunnen zitten om het op te eten. We kunnen ook nog een ‘Nescafe’ krijgen. Daar hebben we wel zin in denken we dus we bestellen ze enthousiast. Als we ze krijgen zien we dat er al gewone melk bij in zit en als we het proeven merken we dat ook de hele suikerpot er in is gevallen🤮😂 Geen succes dus, maar de volgende keer zullen we vragen om zwarte koffie. Ons suikergehalte is in ieder geval groot genoeg om de tocht te starten.

We fietsen langs de A12, een kaarsrechte weg die naar Anuradhapura gaat. We beginnen met een kleine klim van 2 km. Langs de weg is weer van alles te zien, want de hoofdweg zorgt voor economie en er zijn dus allemaal kleine bedrijfjes en winkeltjes langs de weg. Op een gegeven moment komen we bij een bord dat waarschuwt voor overstekende olifanten. Dus vanaf nu moeten we niet alleen op bussen, tuktuk’s en vrachtwagens letten, maar ook op Olifanten😀. We fietsen langs verschillende vogelreservaten en de natuur is erg mooi. Ook beginnen we steeds beter aan de hitte te wennen, al gaat bij het klimmen wel al het zweet in stromen naar beneden. Veel drinken dus en dat is geen enkel probleem, want overal zijn juice barretjes waar je koude drankje kunt kopen. Dat doen we dan ook en de betreffende dame wil ons graag ‘sinaasappels’ verkopen. Om haar niet teleur te stellen wil Jannie er wel één hebben. We kiezen ook een fles drinken uit. Even later blijkt dat de dame van de vrucht een drankje maakt. Jannie vindt het heerlijk. Erik proeft ook maar is blij met de fles frisdrank.

Na 45 km zijn we bij de afslag naar het Wilpattu National Park. Dit is één van de grootste natuurparken op Sri Lanka en was ooit het populairste reservaat. Het heeft ernstig te leiden gehad onder her geweld van de burgeroorlog, maar is inmiddels weer helemaal hersteld. Wij hebben vlak bij de ingang een verblijf geboekt en willen morgen een safari gaan maken. We worden weer ontvangen met een heerlijke fruit smooty. We hebben een mooie kamer. Een Italiaans stel wil wel samen met ons op safari, wat de prijs natuurlijk drukt. Later op de middag blijkt dat zij maar een halve dag kunnen, omdat ze terug moeten naar Negombo om naar huis te vliegen. Wij boeken daarom een dag safari met zijn tweeën. Lekker decadent😎. We zijn erg nieuwgierig. We worden om 6.00 uur opgehaald, ontbijten en lunchen in het park en zij ’s avonds om 18.00 uur weer terug. Een lange dag dus. 

Wij zijn natuurlijk gewend met onze pin of telefoon te betalen, maar  hier is alles cash. Als onze penningmeester onze enorme stapel briefjes telt, blijkt het toch wat krapjes te zijn. Dat is niet zo’n probleem want aan het begin van het weggetje 5 km terug hebben we een pinautomaat gezien, dus wil Erik daar even naartoe fietsen. Dat is niet nodig volgens de baas van het hotelletje. Zijn zoon moet nog boodschappen doen voor het bedrijf en dan hij zo meerijden naar de geldautomaat. Het wordt een mooi doller rit. In een jeep ziet het er toch wat anders uit. Je bent de grootste, dus neemt voorrang, toetert mensen aan de kant en bent duidelijk ‘king of the road’. Bij de geldautomaat aangekomen zegt de chauffeur dat hij even naar de supermarkt gaat en dat ik nadat ik geld heb gehaald maar bij de auto moet wachten op hem. Aldus gedaan. Als de geldautomaat zijn stapel briefjes heeft uitgespuugd keert ie terug naar de auto. Die is niet afgesloten, dus gaat Erik er in zitten. Dan merkt hij dat de airco en dus de moter gewoon loopt. Midden in de drukke stad zet je dus je auto ‘klaar om meegenomen te worden’ neer. Maar niemand die dat blijkbaar doet😂👍..